Vernyz (เจาะลึกประวัติ)

Vernyz เกิดวันศุกร์ที่ 13 เดือนมกราคม พ.ศ. 2008

เขาเกิดในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในชนบท(ต่อจากตรงนี้คือเหตุการเมื่อเขาอายุ 8 ปี)เขาโดนพ่อแท้ ๆ ของตัวเองข่มขืน โดยที่แม่ของเขาไม่ทําอะไรเลย แถมแม่ของเขานั้นบอกว่านี้คือการแสดงความรักของพ่อ ส่วนแม่นั้นได้ทําการทําร้ายร่างกายของเขาจนบาทเจ็บสาหัสหลายต่อหลายครั้ง ขังเขาไว้ในห้องใต้ดินที่เหม็นกลิ่นของอุจจาระแลัปัสสาวะ เขาจะต้องกินสิ่งที่อยู่ในห้องนั้นเพื่อประทั้งชีวิตเอาไว้ ในวันที่พ่อของเขาจะเริ่มลงมือข่มขืนเขาจะพาเขาไปอาบนํ้าให้ตัวหอมก่อนแล้วค่อยเริ่มลงมือ ความคิดของเขานั้นเริ่มบิดเบี้ยว พออายุ 9 ปี เขาได้ทําการสังการพ่อกับแม่ของตนอย่างโหดเหี้ยม เขามีความสุกที่ได้ฆ่าทั้งสองและเขานั่นคิดว่านี้คือการแสดงความรักของเขาในรูปแบบหนึ่ง 

ศพของแม่นั้น : เขาได้ศพของแม่ไปถลกผิวหนังออก เพื่อเก็บสะสม สวนร่างที่เหลือนั้นเขาได้ลากศพและโยนลงไปในป่าหลังบ้าน

ศพพ่อของเขา : เขาได้ทําการชําแหล่ศพและศึกษาอวัยวะทุกซอกทุกมุม

หลังจากนั้นเขาก็หาคนขอความช่วยเหลือและอ้างว่ามีคนมาทําร้ายพ่อกับแม่ของเขาทําให้เขาถูกส่งตัว สถานสงเคราะห์เด็ก และอายุ 10 ปีมีคนรับเลี้ยง

เมื่อเขาอายุ 12 ปีเขาได้เริ่มลงมือฆ่าคนอีกครั้ง

คนนั้นคือโจรที่บุกมาบ้านของเขา เขาได้รับรู้ความต้องการของตนเองว่าเขาต้องการอะไร เขาได้เริ่มออกไล่ล่า ฆ่าเหยื่อ เป็น 100+ คนภายในระยะเวลา 4 ปี แม้แต่หน่วยงานพิเศษที่รวมเจ้าหน้าที่ตำรวจจากหน่วยงานต่างๆ (เช่น กองปราบปราม ตำรวจสืบสวนสอบสวนกลาง ตำรวจท้องที่) นักสืบผู้เชี่ยวชาญ นักจิตวิทยาอาชญากร นักวิเคราะห์พฤติกรรม และบุคลากรอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ยังไม่สามารถตามจับเขาได้แต่มี 20 ชิ้นผลงานที่ทางหน่วยสอบส่วนตั้งชื่อไว้ว่าผลงานแห่งหายนะ มีดังนี้

(สิ่งที่จะเรียง 1.ชื่อผู้ตาย 2.วันที่เริ่มลงมือ 3.ลักษณะงานที่คล้ายคลึงกัน)

1.กมลวรรณ (หญิง, อายุประมาณ 28 ปี)

วันที่ลงมือ: 15 มกราคม 2567 

แรงบันดาลใจ "The Scream" (Edvard Munch)

2.ชัยวัฒน์ (ชาย, อายุประมาณ 35 ปี)

วันที่ลงมือ : 5 กุมภาพันธ์ 2567 

แรงบันดาลใจ: "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp" (Rembrandt)

3.ปรียานุช (หญิง, อายุประมาณ 22 ปี) 

วันที่ลงมือ: 20 มีนาคม 2567 

แรงบันดาลใจ: "Ophelia" (John Everett Millais)

4.ธนากร (ชาย, อายุประมาณ 40 ปี) วันที่ลงมือ: 10 เมษายน 2567 แรงบันดาลใจ: "David" (Michelangelo) 

5.นันทา (หญิง, อายุประมาณ 50 ปี) วันที่ลงมือ: 2 พฤษภาคม 2567 แรงบันดาลใจ: "The Starry Night" (Vincent van Gogh)

6. ภาณุ (ชาย, อายุประมาณ 19 ปี) วันที่ลงมือ: 18 มิถุนายน 2567 แรงบันดาลใจ: "Guernica" (Pablo Picasso) 

7. รุ่งทิพย์ (หญิง, อายุประมาณ 31 ปี) วันที่ลงมือ: 7 กรกฎาคม 2567 แรงบันดาลใจ: "The Kiss" (Gustav Klimt)

8.สุชาติ (ชาย, อายุประมาณ 62 ปี) วันที่ลงมือ: 25 สิงหาคม 2567 แรงบันดาลใจ: "Saturn Devouring His Son" (Francisco Goya)

9. อรัญญา (หญิง, อายุประมาณ 25 ปี) วันที่ลงมือ: 12 กันยายน 2567 แรงบันดาลใจ: "Birth of Venus" (Sandro Botticelli) 

10. เดชพล (ชาย, อายุประมาณ 29 ปี) วันที่ลงมือ: 3 ตุลาคม 2567 แรงบันดาลใจ: "Medusa" (Caravaggio)

11.บุษบา (หญิง, อายุประมาณ 45 ปี) วันที่ลงมือ: 28 ตุลาคม 2567 แรงบันดาลใจ: "American Gothic" (Grant Wood)

12.ทวี (ชาย, อายุประมาณ 55 ปี) วันที่ลงมือ: 15 พฤศจิกายน 2567 แรงบันดาลใจ: "The Persistence of Memory" (Salvador Dalí)

13.พรทิพย์ (หญิง, อายุประมาณ 18 ปี) วันที่ลงมือ: 3 ธันวาคม 2567 แรงบันดาลใจ: "Girl with a Pearl Earring" (Johannes Vermeer)

14.ยงยุทธ (ชาย, อายุประมาณ 33 ปี) วันที่ลงมือ: 21 ธันวาคม 2567 แรงบันดาลใจ: "Judith Slaying Holofernes" (Artemisia Gentileschi)

15.ลัดดา (หญิง, อายุประมาณ 38 ปี) วันที่ลงมือ: 8 มกราคม 2568 แรงบันดาลใจ: "Les Demoiselles d'Avignon" 

16. สมศักดิ์ (ชาย, อายุประมาณ 48 ปี) วันที่ลงมือ: 26 มกราคม 2568 แรงบันดาลใจ: "The Raft of the Medusa" (Théodore Géricault)

17.อัจฉรา (หญิง, อายุประมาณ 27 ปี) วันที่ลงมือ: 13 กุมภาพันธ์ 2568 แรงบันดาลใจ: "Liberty Leading the People" (Eugène Delacroix)

18.นิติ (ชาย, อายุประมาณ 58 ปี) วันที่ลงมือ: 2 มีนาคม 2568 แรงบันดาลใจ: "Wanderer Above the Sea of Fog" (Caspar David Friedrich)

19. พัตรา (หญิง, อายุประมาณ 20 ปี) วันที่ลงมือ: 22 มีนาคม 2568 แรงบันดาลใจ: "The Garden of Earthly Delights" (Hieronymus Bosch) 

20. บรรจบ (ชาย, อายุประมาณ 68 ปี) วันที่ลงมือ: 10 เมษายน 2568 แรงบันดาลใจ: "Death and the Maiden" (Egon Schiele) 

ในบางผลงานของเขาอาจมีมากกว่า 1 คน เ่นผลงานที่ 19 และ 17 

ต่อจากนี้จะเป็นมุมมองของผู้ที่สืบคดี

หลังจากพบว่าคดีฆาตกรรมทั้ง 20 รายมีรูปแบบที่ซับซ้อน ลึกลับ และเต็มไปด้วยสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับงานศิลปะคลาสสิกจากหลายยุคสมัย หน่วยงานพิเศษที่จัดตั้งขึ้นเพื่อรับมือกับคดีนี้ได้เริ่มทำงานอย่างเร่งด่วน โดยมีการรวมตัวของเจ้าหน้าที่ตำรวจจากหลายหน่วยงาน อาทิ กองปราบปราม ตำรวจสืบสวนสอบสวนกลาง เจ้าหน้าที่สืบสวนท้องที่ นักจิตวิทยาอาชญากรรม นักวิเคราะห์พฤติกรรม และผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะที่ถูกดึงตัวเข้ามาโดยเฉพาะ

พวกเขาตั้งชื่อปฏิบัติการนี้ว่า “Project Persephone” เพื่อสื่อถึงการตกลงไปในโลกใต้พิภพแห่งความตายที่เต็มไปด้วยศิลปะอันแฝงด้วยความโหดร้ายและวิกลจริต

นักจิตวิทยาอาชญากรระบุว่าฆาตกรรายนี้ไม่ใช่ฆาตกรทั่วไป แต่เป็นบุคคลที่มีระดับสติปัญญาสูง มีความรู้ด้านศิลปะ ประวัติศาสตร์ และจิตวิทยาอย่างลึกซึ้ง พฤติกรรมบ่งชี้ว่าเขาหลงใหลในการ "สร้างผลงาน" มากกว่าการฆ่าอย่างไร้เหตุผล

นักวิเคราะห์พฤติกรรมเริ่มเชื่อมโยงลักษณะของเหยื่อแต่ละรายกับผลงานที่เป็นแรงบันดาลใจ บางรายถูกจัดวางในฉากที่เลียนแบบภาพวาดอย่างแม่นยำ บางรายถูกแต่งองค์ทรงเครื่องหรือแม้กระทั่งทำสีร่างกายให้ตรงกับโทนของงานศิลป์ต้นแบบ

ในศพที่ 20 — บรรจบ ซึ่งเป็นชายสูงวัยที่ถูกจัดท่าทางให้นอนกอดหญิงสาวหุ่นจำลองที่ทำขึ้นอย่างประณีต หน่วยสืบสวนพบร่องรอยของลายเซ็นที่เขียนด้วยเลือดว่า "FIN." ซึ่งเป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "จบ"

สิ่งนี้ทำให้ทีมสืบสวนเชื่อว่า ฆาตกรอาจมองคอลเลกชันเหยื่อทั้ง 20 รายเป็น “นิทรรศการแห่งความตาย” ที่เขารังสรรค์ขึ้นมาอย่างตั้งใจ และการทิ้งคำว่า "FIN." นั้นอาจหมายถึง “ผลงานจบสมบูรณ์แล้ว”

แต่ที่ทุกคนในหน่วยต่างคาดการณ์ผิดไปถนัด—เพราะแท้จริงแล้ว ทั้ง 20 ผลงานที่ถูกจัดวางอย่างประณีตและน่ากลัวนั้น มิได้เป็นเพียงหลักฐานของอาชญากรรม หากแต่เป็น นิทรรศการ ที่ตัวฆาตกร “จงใจ” เผยแพร่ต่อสาธารณะ

เขาไม่ได้ต้องการหลบซ่อน... เขาไม่ได้กลัวการถูกพบเจอ...

ในทางกลับกัน—เขา "ภาคภูมิใจ"

ฆาตกรเห็นว่าทุกศพที่เขาสร้างขึ้นคือ ผลงานศิลป์ระดับสูง ที่สะท้อนความจริงอันเจ็บปวดของมนุษย์ ผ่านแรงบันดาลใจจากงานศิลปะที่โลกยกย่อง

เขาเปรียบตนเองว่าเป็น "ภัณฑารักษ์แห่งความตาย" ที่กำลังจัดแสดงนิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต

ทุกตำแหน่งศพ ทุกเส้นเลือดที่ขีดเขียน ทุกสีสันที่หยดลงบนร่างล้วนถูกออกแบบด้วยเจตนารมณ์แน่วแน่

และการที่เจ้าหน้าที่คิดว่าเขาหยุดลงแล้ว ก็ยิ่งทำให้เขาหัวเราะอย่างเย็นชาในเงามืด...

เพราะในวันรุ่งขึ้น วันที่ 11 เมษายน 2568

ตำรวจได้รับแจ้งเหตุเจอ "ผลงานลำดับที่ 21"

แรงบันดาลใจ: “The Garden of Earthly Delights” (Hieronymus Bosch)

อีกครั้ง...

แต่ไม่ใช่การเลียนแบบเดิม

คราวนี้มันคือ ภาคนรก ของภาพ

และตรงกลางเวทีของห้องโถงเก่าในมหาวิทยาลัยศิลปะ

มีบางอย่างนั่งอยู่ท่ามกลางศพที่ถูกจัดวางแบบประติมากรรม...

และมันยังไม่ตาย

การที่ทางนั้นจะได้รู้มากกว่านี้เขาได้ถูกเคลื่อนย้ายไปเป็นเทพ